واقعا بهترم

نمی دونم چی شد که ترجیح دادم ساکت باشم.سکوت البته همیشه خوب نیست ها ،ولی خوب میتونه یکی از گزینه های آدم باشه.

خوب نبود ،منو برد به سال های دور 13-15 سالگی که سکوت می کردم و جوابی برای چیزی نداشتم و کلی خاطره برام زنده شد.از اینکه صبر ندارم و سخت می گیرم.

به هر حال میگذره هر جور که باشه.این ما هستیم که باید خودمونو وفق بدیم.

شدیدا دنبال تغییر دکوراسیون خونه هستم به هر نحوی،این روزا بیشتر از قبل از خونه میرم بیرون و خودش کلی تنوعه.روحیه ام بهتره و مهم ترین دلیلش تموم شدن رابطه ام  با یک سری آدمی هست که اصلا با من اشتراکی نداشتند به جز همکلاس بودن.کلافه

اینکه ادم افسرده باشه یه چیزه و اینکه خودش بدونه که افسرده هست یه چیزه دیگه ،من دومی هستم یا بهتره بگم بودم.کلی تلاش کردم برای شاد بودن و تازه دارم شاد بودن رو احساس می کنم.

...

یک شروع دوباره می تونه حالمو بهتر هم بکنه !لبخند

/ 0 نظر / 23 بازدید